ေက်းဇူးတင္ရန္၀န္မေလးေစရန္

ကိုယ္ပိုင္အၿဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုကို သူငယ္ခ်င္းေတြေၿပာၿပခ်င္လို ့ပါ။ သင္ခန္းစာယူစရာလို ့ လည္းေၿပာလို ့ရပါတယ္... အဲဒီေန ့က အစ္မနဲ ့တစ္ေနရာသြားၿပီး အိမ္ၿပန္ဖို ့Bus Interchange ကို လာတာေပါ့ေနာ္...အစ္မရဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လည္း အဲဒီ Bus နဲ ့ပဲဆိုေတာ့ လမ္းၾကံဳ လို ့ပါလာတာေပါ့...ၿဖစ္ခ်င္ေတာ့ စီးရမဲ့ Bus ကေရာက္ေနၿပီးသားၿဖစ္ေနတာ... ဒီေတာ့သံုးေယာက္သား က်ားလိုက္သလို ေၿပးၾကတာေပါ့.... ကားသမားကလည္း သေဘာေကာင္းပါတယ္... သံုးေယာက္သား ေမွာက္ရက္က်မွာစိုးလို ့ထင္ပါရဲ့...ေစာင့္ေပးတယ္... ကားေပၚေရာက္တယ္ဆိုတာနဲ ့က်ြန္မတို ့သံုးေယာက္လံုး mrt card ေတြထုတ္ၿပီး Tap လုပ္တာေပါ့... ေမာကလည္းေမာနဲ ့ဆိုေတာ့ စိတ္ကလည္းလြတ္တဲ့ခံုေနရာကိုပဲအေၿပးေလး ေရာက္ေနခဲ့တယ္... အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ြန္မအစ္မသူငယ္ခ်င္းဆီက ကားသမားကို THANK YOU ဆိုၿပီး ေၿပာလိုက္သံလွမ္းၾကားလိုက္တယ္...က်ြန္မစိတ္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးၿဖစ္သြာတယ္...ဘယ္လိုလဲေတာ့မေၿပာၿပတတ္ဘူး....ကိုယ့္ဘာသာကိုလည့္ ကိုယ့္ကိုေစာင့္ေပးေနတဲ့သူကို ပိုက္ဆံေပးစရာမလိုတဲ့ Thanks ဆိုတဲ့စကားကိုေတာင္ ေၿပာမထြက္ခဲ့လို ့ စိတ္ထဲအၿပစ္တင္မိတယ္... ဒါေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္း ကိုယ့္အေပၚေကာင္းေကာင္း မေကာင္းေကာင္း ေက်းဇူးတင္တယ္ဆိုတဲ့ စကားေလး ေၿပာဖို ့၀န္မေလးဖို့တိုက္တြန္ ့ခ်င္ပါတယ္။

P.S စိတ္ထဲေပၚလာတာကို ပထမဦးဆံုးခ်ေရးၾကည့္ၿခင္းေၾကာင့္ အမွားပါလ်ွင္ခြင့္လြတ္ေပးေစခ်င္ပါတယ္

4 comments:

ဘာဘာ said...

ဟုတ္ပါ့..လူဆိုးမၾကီး..ေက်းဇူးေတာင္မေျပာဘူး..

ahboy said...
This comment has been removed by the author.
ahboy said...

bal lo comment pay ya ma lae ma ti fu..erm..phit think par tal..koe a twet wait pay tar so tot..thanks so tat sakar pyaw ya tar a pan ma G par fu..lesson 1 ku pop byar..nout lae blog ko pone mhan yay 9 par zay loh su taung par tal..all the best :)

အိျဖဴ said...

ပထမဦးဆံုုးနဲ႔ပဲရပ္ေနပါေရာလား ေက်ာင္းပိတ္ျပီေလ ဆက္ေရးပါဦး